Varsaklılar!

Asırlardır yaşıyorlar,

Bu yerlerde Varsaklılar!

Dertlerini taşıyorlar,

Bu yerlerde Varsaklılar!

Dere tepe aşarlardı.

Yürürkende koşarlardı.

Göçüp konup yaşarlardı.

Bu yerlerde Varsaklılar!

Kış kondular Antalya’ya.

Yazda da Varsak Yaylaya.

Göçte At, Eşek, çokça yaya.

Bu yerlerde Varsaklılar!

Geçinmek tek dertleriydi.

Hayvancılık işleriydi.

Çalışmakta güçleriydi.

Bu yerlerde Varsaklılar!

Sürüleri mallarıydı.

Çadırları Yurtlarıydı.

Ekip biçmek hallarıydı.

Bu yerlerde Varsaklılar!

Bu semtlerde

yaşadılar.

Her güne aynı başladılar.

Aç olsada sakladılar.

Bu yerlerde Varsaklılar!

Gece kömür ürettiler.

Gündüzde sürü güttüler.

Birlik olup, Yurt ettiler.

Bu yerlerde Varsaklılar!

Ayaklarda vardı çarık,

El, Ayaklar oldu yarık,

Başta ise örme sarık,

Bu yerlerde Varsaklılar!

Savaş çoktu son asırda,

Her yeri sardı kasırga,

Şehiti bini

bulduda,

Bu yerlerde Varsaklılar!

Köydüler, Belediye oldu.

Bir gün oda gitti kayboldu.

Kuşcu’m yaşlanarak soldu.

Bu yerlerde Varsaklılar!

Halil Kuşcu. 30.12.2025

Saat: 21.30. Varsak

İki bin yirmi beş!

Umutlarla başlamıştık.

Veda, iki bin yirmi beş!

Yokluklara biz alıştık.

Veda, iki bin yirmi beş!

Umut vermiştin bize.

İndirmedin bizi düze.

Gerek yok başka söze.

Veda iki bin yirmi beş!

Garip fakirdir demedin,

Dertlileri dinlemedin,

Anladık bizi sevmedin,

Veda iki bin yirmi beş!

Hep olanın dostu oldun,

Onlarla beraber durdun,

Bizi ne aradın sordun,

Veda, iki bin yirmi beş!

Özledik iyi hallarını,

Açmadın bize kollarını,

Sade gösterdin pullarını,

Veda, iki bin yirmi beş!

Götürdün bir çok kişiyi,

Yok ettin bizden gülmeyi,

Bulur muyuz ki neşeyi,

Veda, iki bin yirmi beş!

Böyle bir yıl idin gittin.

Kısaca sen bizde bittin.

Kuşcu’m der, veda ettin.

Veda, iki bin yirmi beş!

Halil Kuşcu. 31.12.2025

Saat: 21.30. Varsak